وی با بیان این مطلب به سخنان بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل اشاره کرد که مستقیما ایران را به خاطر این اقدام مورد انتقاد قرار داده و سپس افزود: با طرح این اتهام علیه ایران، این سوال مطرح است که آیا مقامات اسرائیلی هند را تحت فشار قرار خواهند داد؟ چرا که به رغم تحریم‌های شدید بین‌المللی علیه تهران، دهلی نو واردات نفت خود از ایران را افزایش داده و در عین حال اعلام کرده که به زودی هیئت تجاری بزرگی به ایران اعزام می‌کند. از سوی دیگر، روابط هند و اسرائیل به ویژه در زمینه های دفاعی و اشتراک اطلاعات در سال‌های اخیر رونق یافته است.

نویسنده این مقاله در ادامه به بیان برخی نیازمندی‌ها و وابستگی‌های هند به ایران پرداخت و نوشت: دهلی نو برای تأمین 12 تا 15 درصد از نیاز نفت خود به ایران وابسته است و به علاوه از بندر ایران در چابهار برای انتقال کالاهای خود به افغانستان استفاده می‌کند. از سوی دیگر، ایران و هند از نزدیک در افغانستان با یکدیگر فعالیت می‌کردند تا با طالبان در زمان حکومت بر این کشور در سال‌های 1996 تا 2001 مقابله کنند و احتمالا هند بار دیگر به این نتیجه خواهد رسید که هنگام خروج نیروهای نظامی آمریکا از افغانستان، لازم است برای حمایت از منافع خود در منطقه همکاری مشابهی را با ایران برقرار کند.

در بخش دیگری از این مطلب اشاره شده: هند به کاهش روابط تجاری خود با ایران بی‌میل است و به نظر می‌رسد در تلاش است تا برخی مواردی را که طی سال‌های گذشته در روابط دیپلماتیک با ایران از دست داده، دوباره به دست آورد و احیا کند. به علاوه، دهلی نو واردات نفت از ایران را از دسامبر تا ژانویه به بیش از 37 درصد افزایش داده و به منظور دور زدن تحریم‌های بین‌المللی، در حال مذاکره برای استفاده از روش مبادله پایاپای برای پرداخت پول نفت ایران است.

لیزا کورتیس با برشمردن موارد وابستگی دهلی نو به تهران نوشت: از این رو برای هند بسیار دشوار خواهد بود که از یک سو از ایران و از طرف دیگر، از آمریکا و اسرائیل دلجویی و آنها را آرام کند. اکنون دیپلمات‌های اسرائیلی در دهلی نو هدف حمله قرار گرفته‌اند و برای مقامات هندی بسیار دشوار خواهد بود که روابط تجاری فزاینده خود با تهران را پنهان کنند. قرار است اسرائیل و هند تعدادی قرارداد نظامی را در ماه های آینده به امضا برسانند.

طبق گزارش هریتج، مهارت استراتژیست های هندی که به دنبال برقراری توازن میان نقش هند به عنوان قدرت جهانی با نیازهای آن برای دفاع از خود در قبال افزایش بی ثباتی منطقه ای هستند، در ماه های آینده آزموده می‌شود یعنی زمانی که رویارویی بین‌المللی با ایران تشدید می‌شود.

به نوشته لیزا کورتیس، آمریکا در حالی که باید به اعمال فشار بر هند به منظور هماهنگی این کشور با تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران ادامه دهد، در عین حال باید در قبال نگرانی‌های هند در مورد افغانستان نیز حساس‌تر باشد. مقامات آمریکایی باید به همتایان هندی خود اطمینان خاطر دهند که واشنگتن مدت‌ها پس از سال 2014 و خروج از افغانستان، با این کشور از لحاظ نظامی، مالی و دیپلماتیک تعامل خواهد داشت. به علاوه آمریکا باید هر گونه تردید درباره آمادگی واشنگتن برای توافق با طالبان را برطرف کند یعنی اقدامی که افراط‌گرایان در منطقه را گستاخ می‌کند و دستاوردهای اجتماعی یک دهه گذشته را از میان می‌برد.